Κάποια γεγονότα στην ταινία είναι φανταστικά,
για καλύτερη επεξήγηση μιας σύνθετης ταυτότητας όσο πιο καλά γίνεται.
Δημόσιος Εχθρός Νούμερο 1
ΠΑΡΙΣΙ: Λιμάνι Κλινγνακουρτ 2 Σεπτεμβρίου 1979
Φύγε!
- Κύριε, Επιθεωρητά, μόνο μια ερώτηση...
- Δεν υπάρχει κάτι που να μπορεί να τον βοηθήσει.
- Πόσοι από σας ήσασταν εκεί; - Ίσως 30, όχι περισσότεροι.
- Πόσο καιρό τους ακολουθείτε; - Ξέρετε όλες τις λεπτομέριες...
- Θα σας ενημερώσω για τα πάντα. - Δεν μπορούσες να κάνεις το λάθος;
Όχι, διαφωνώ κάθετα.
- Η επιχείρηση έγινε χωρίες περιπλοκές;
- Ναι. Οι δύο ομάδες δούλεψαν σ' αυτό,
ντεντέκτιβ και άτομα από το κέντρο διοίκησης.
Μια τελευταία ερώτηση...
Ανοίκτε τις πόρτες.
Τον είδαμε να κουβαλά τα όπλα. Είχε δύο χειροβομβίδες.
Ρίξαμε μια προειδοποιητική βολή...
Δεν ήθελε να τα παρατήσει. Δεν είχαμε άλλη επιλογή.
Θα τον χάναμε αν κατάφερνε να μπεί στον κύκλο.
Jojo! Φέρε τα φορεία!
Έχουμε δεί όλα τα σημαντικά. Πάμε.
Κρατήσου.
Έτος 1973...
...Πέμπτη...
...οκτώ...
...Μαρτίου.
Κατάθεση...
...του Mesrine, Jacques.
Έι, παλιάτσε. Τι νομίζεις ότι θα σπάσει πρώτο,
οι χειροπέδες ή ο ακτινοβολέας
Το επίθετό μου είναι Merine και όχι Mesrine!
Όπως το όνομα "Miromesnil", είναι με "s" αλλά δεν το προφέρεις.
Αρκετά Mesrine! Ας μιλήσουμε για τον φίλο σου τον,
- Grangier Ardouin. - Δεν τον γνωρίζω.
Αλήθεια δεν τον γνωρίζω.
- Κύριε Jacques. Καλωσήρθατε. - Έι, τί γίνεται;
- Φαίνεται ότι πήρες μερικά κιλά.
- Είσαι τρελός; Κάνω δίαιτα τους τελευταίους 3 μήνες.
- Αλήθεια; Για να δω. - Βλέπεις;
- Οπλισμένος μέχρι τα νύχια. - Ναι, έτσι πρέπει να 'ναι.
Καθαρό πεδίο.
- Περίμενε! Που πάς; - Ελάτε, ακόμα ένας εδώ.
Στο πάτωμα! Όλοι στο πάτωμα!
Στο πάτωμα!
Μην κινηθεί κανείς. Ξαπλώστε κάτω!
Είπα μην κινήστε!
Βάλε όλα τα λεφτά στην τσάντα! Γρήγορα! Μέινετε όλοι κάτω!
Γρήγορα! Γρήγορα! Πάμε!
- Καλό κορίτσι. - Φύγαμε από δω! Φύγαμε από δω!
Η ταμίας... εντάξει με αναγνώρισε...
φυσικά, επειδή δεν φορούσα μάσκα... και;
- Αναγνώρισε και τον συνεργό σου επίσης. - Χέστηκα.
Πρώτα απ' όλα δεν ξέρω κανένα τους και δεύτερο,
τα φιλαράκια μου πάντα φοράνε μάσκες.
Ίσως τρώει πολλά καρότα.
Σε πιάσαμε πολύ εύκολα.
Ακίνητος! Μην κινηθείς! Κράτα τον!
- Ομολογείς την ληστεία και την απόπειρα φόνου. - Ναι.
- Αλλά δεν ομολογείς την απαγωγή. - Γιατί να παραδεκτώ κάτι τέτοιο
αφού δεν το έχω κάνει.
Είναι πολύ λογικό να μην παραδέχομαι κάτι που δεν έχω κάνει.
Θα σε πάμε στο δικαστήριο στο Compiegne.
Θα πας μέσα... για πολύ καιρό.
Σε τρεις μήνες δεν θα είμαι εδώ. Πάμε στοίχημα;
- Τι πάλι; - Πρέπει να πάω στην τουαλέτα.
- Μείνε εκεί.
- Είμαι άρρωστος. Πρέπει να χέσω πάνω μου μπροστά στο δικαστήριο;
- Mesrine, προχώρα. - Φυσικά.
Θα σκουπίσω τον κώλο μου με το πόδι μου;
Περίμενε.
Τώρα μπορείς.
Και εσύ; Τι θες; Είσαι γκέι ή θες να
μυρίσεις τα σκατά μου; ’σε με να χέσω!
Υποτίθεται πως πρέπει να χέσω εδώ; Λύσε τις χειροπέδες. Δεν θα τρέξω.
Αχ, τι ανακούφιση.
Βιάσου!
Τώρα νιώθω καλύτερα.
Κύριε Mesrine, σταθείτε εκεί...
Κύριε δικαστά, σύμφωνα με τον νόμο, δεν θα έπρεπε να φοράω χειροπέδες.
Είναι ενάντια στα δικαιώματά μου.
Ακούγεται πολύ αστείο όταν μιλάς για τον νόμο.
- Για την υπεράσπισή σουμ δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείς τα χέρια σου.
- Κύριε δικαστά...!
Αρκετά! Αρκετά Mesrine!
Όλοι στο πάτωμα! Πάμε!
Ξεκλείδωσε τις χειροπέδες! Βιάσου! Χοντρέ δίπλα στον τοίχο, πάμε!
Μην κινηθεί κανένας!
Φύγαμε απο δω!
Μείνετε κάτω στο πάτωμα! Σήκω! Πάμε!
Στο πάτωμα!
Ψηλά τα χέρια! Στο πάτωμα!
Όλοι με το πρόσωπο στο πάτωμα!
Πάμε!
Γρήγορα ακουλουθήστε τον!
Αυτό δεν θα βοηθήσει την θέση σου, Mesrine.
- Μην πυροβολείτε! - Μείνετε εκεί!
Αφήστε τα όπλα κάτω! Προχώρα!
- Βιάσου ή τον σκοτώνω! - Ήρεμα, ηρέμησε.
Κάντε πίσω όλοι!
- φύγαμε από δω! - Κινηθείτε, κυνηγήστε τον!
Πάμε! Πάμε!
- Γιατί δεν αφήνεις το δικαστή να φύγει; - Κινηθείτε!
Πιο γρήγορα!
- Jacques! - Πρόσεχε!
Κράτα το όπλο. Πίσω αλλιώς πυροβολώ!
Είπα ΠΙΣΩ!
Θα σε σκοτώσω, ηλίθιε!
Αντίο, καλή τύχη!
Robert έφαγα σφαίρα. Μπορείς να την βγάλεις;
Δεν ξέρω, πρέπει να δώ.
Εδώ.
- Jacques, έχω νέα απ' την οικογένειά σου. - Τι νέα;
Ο πατέρας σου είναι άρρωστος... Έλα, θα ρίξω μια ματιά.
Σκατά!
Ο Jacques Mesrine ίσως να μην
διέπραξε το πιο σοβαρό έγκλημα, χτες,
αλλά σίγουρα το πιο τολμηρό.
Αρχικά, επέλεξε το μέρος της απόδρασής του.
Αφού συνελήφθει το Μάρτιο φέτος,
ο Mesrine είπε ότι δεν συμφωνεί με την δικαστική απόφαση.
Ήξερε ότι η έφεση του θα γίνει στο δικαστήριο της Compiegne.
όταν έφτασαν ζήτησε από τους
φρουρούς άδεια να πάει στην τουαλέτα.
Ήξερε ότι ο συνεργός του είχε κρύψει ένα όπλο στην τουαλέτα
χωρίς να γίνει αντιληπτός από τους φρουρούς.
Δεν το κατάλαβαν και ο Jacques Mesrine ήταν οπλισμένος.
Φώναξε: "Σκότωσα τον δικαστή... "
- Αυτό είναι ψέμα! Δεν το είπα ποτέ αυτό.
...όλοι οι γάλλοι αστυνομικοί τώρα ξέρουν
ότι ο Jacques Mesrine πρέπει να
θεωρηθεί σαν "Δημόσιος Κίνδυνος Νούμερο 1"
Νούμερο 1. Νούμερο 1!
Γεια.
Μπαμπά. Μπαμπά εγώ είμαι. Μπορείς να δεις; Εγώ είμαι, ο Jacques.
- Jacques. - Πως είσαι; - Ήρθες...
Σκέφτηκα να πληρώσω μια μικρή επίσκεψη
αφού ότι όλες οι τράπεζες είναι κλειστές.
Ηλίθιε.
- Ήρθες... Είδες την κόρη σου; - Όχι ακόμα.
Δεν ήμουν ο καλύτερος γιος, αλλά ο μπαμπάς μου ήταν περίφανος για μένα.
Ο τρόπος που γεννήθηκα. Συγχώρεσε με.
Έτσι είμαι.
- Είναι δικό μου λάθος. - Όχι, όχι.
Ότι και να γίνει, θα είσαι πάντα ο πατέρας της.
Το ξέρω.
Όπως και εσύ θα είσαι πάντα ο γιος μου.
Ναι.
Συγχώρεσέ με, σε παρακαλώ συγχώρεσέ με.
- Νομίζω πως πρέπει να πηγαίνεις. - Ναι θα φύγω.
Εκτός από τα παιδιά,
τη μαμά και τους φίλους δεν είναι κανένας άλλος εδώ.
Δεν είναι τόσο ηλίθιος για να έρθει εδώ.
Παρίσι, Σεπτέμβρης, 1973
- Τι είναι αυτό; Αναμνηστικό από τον καυγά;
- Όχι, είναι από το μπόξ..
Ω, ωστέ είσαι μποξέρ.
Και ο Michel μποξέρ είναι.
- Ξέρεις πώς να οδηγείς; - Ναι.
Σχεδιάζουμε μια μικρή δουλειά. Ενδιαφέρεσαι;
Έχει αναφερθεί ένα κλεμμένο αυτοκίνητο.
Είναι ένα ασημένιο Renault 16,
με αριθμό πινακίδας 7791YL75. - Εντοπίσαμε το όχημα.
Μονάδα... έχουμε το αυτοκίνητο.
Σκατά!
Ο δρόμος δεν είναι σταχτοδοχείο κύριε.
Θα πρέπει να σας δώσουμε πρόστιμο.
Βγείτε απ' το αυτοκίνητο και
δείξετε μας τα χαρτιά σας, σας παρακαλώ.
Περιμένω. Βγείτε από το αυτοκίνητο!
Μην αντιστέκεστε! Βάλτε τα χέρια πίσω στην πλάτη σας! Γρήγορα!
Σκατά.
Φύγε από τον δρόμο μου.
Σταματήστε! Σταματήστε!
Βγείτε από το αυτοκίνητο! Ανοίχτε την πόρτα! Βιάσου!
Βγείτε έξω!
Μην κινήστε!
Πάμε!
Γρήγορα!
Μείνε εκεί!
Πιο γρήγορα! Πιο γρήγορα!
Πήγαινε!
Πάμε να φύγουμε!
Φύγετε απ' το δρόμο!
Έλα το τρένο είναι εδώ!
Κινήσου! Γρήγορα! Πήδα μέσα!
Μην κινηθεί κανείς! Σκάσε! Κάτσε κάτω!
Σκατά!
Ποιόν κιτάς; Κοίτα το πάτωμα!
Ξέρω ότι τα σκάτωσε.
Είναι μαλάκας! Παρολίγο να μας πιάσουν εξαιτίας του!
Είσαι πάντα ο πιο έξυπνος και εγώ είμαι ο ηλίθιος.
Και τώρα άσε με μόνο!
Μόνο; Τι λες; Αστυνομικοί πιάστε τον! Τώρα αυτός ο ηλίθιος τους μιλά!
’κουσε με! Επέλεξα μόνο αυτούς που
ξέρουν να κρατούν το στόμα τους κλειστό.
Αντε γαμήσου!
Πάντα!
Αν είσαι τόσο σίγουρος για αυτό
τότε πρέπει να το κάνεις χωρίς εμένα.
Τελειώσα Mesrin!
- Τότε απλά φύγε! - Έφυγα!
Φύγε από εδώ και εσύ! ’ντε! Βγές έξω!
Επιθεωρητή Broussard!
- Θα περιμένουμε για πολύ ακόμα; - Θα σε ενημερώσω.
- Οι άνθρωποί μου είναι στην οροφή ήδη 8 ώρες και βρέχει.
- Καταλαμβαίνω. Έχουμε πολύ χρόνο.
Ηλίθιε.
Ανοίχτε! Αστυνομία.
Αστυνομία! Το κτίριο είναι περικυκλωμένο!
Αστυνομία! Ανοίχτε!
- Το σπίτι είναι περικυκλωμένο! - Τι; Τι συμβαίνει;
- Ποιος είναι; Τι θέλετε από μένα;
- Ανοίχτε ή θα κλωτσήσουμε την πόρτα!
’ντε γαμηθείτε! Ανήκω στο Baader!
Θα το ανατινάξω όλο!
Γρήγορα, ντύσου! Κινήσου!
Φυσικά... Ευχαριστώ πολύ.
Αρκετά Jacques, έχασες.
- Ποιος νομίζεις πως είσαι για να μου μιλάς έτσι;
- Robert Broussard, αστυνομικός επιθεωρητής.
Αχα, Broussard, αυτός με το μουστάκι όπως το νάυτη.
Όλες οι εφημερίδες γράφουν για σένα.
Ακριβώς.
- Ας τελειώσουμε αυτό το τσίρκο. Παράτα τα! - Δεν με νοιάζει!
Πως μπορώ να σε εμπιστευτώ;
Πέτα μου την ταυτότητά σου από την πόρτα ώστε να μπορώ να τη δω.
- Θα μπορούσες να με πυροβολήσεις;
- Ή εσύ εμένα, όταν θα προσπαθήσω να τη σηκώσω;
Έχεις δίκαιο.
Και τότε; Σου δίνω το λόγο μου, μπορείς να με εμπιστευτείς.
Δεν θα πυροβολίσω. Έλα Broussard, μην διστάζεις.
- Εντάξει Jacques. - Περιμένω.
Πάρε.
Και τι μ' αυτό;
- Broussard? - Ναι;
- Έχω δυο απαιτήσεις. - Ελπίζω να είναι λογικές...
Η πρώτη είναι πως δεν θα πειράξεις το κορίτσι που είναι εδώ μαζί μου.
Και η δεύτερημ είναι πως χρειάζομαι 20 λεπτά να βάλω κάτι στη σειρά.
Έχεις καμιά άλλη επιθυμία; Θές ένα αυτοκίνητο με οδηγό;
Ίσως να το θέλω και αυτό.
Δεν είσαι σε θέση να διαπραγματεύεσαι, Broussard.
Λοιπόν; Περιμένω!
Λοιπόν, τι είναι!
Έχεις 20 λεπτά, Jacques. 20 λεπτά!
Jacques, τι να κάνω;
Απάντησέ μου, Jacques. Μπορώ να σε βοηθήσω σε κάτι;
- Τι θα κάνουν μαζί μου; - Φέρε μου τα σπίρτα από το τραπέζι.
- Φοβάμαι. - Φέρε τα σπίρτα!
Πάρε.
Θα με συλλάβουν. Πιστεύεις πως θα με βάλουν φυλακή;
Δεν θέλω να πάω φυλακή...
- Ηρέμησε. - Πως να ηρεμήσω, θα...
Ηρέμησε!
Τελείωσες; Ηρέμησες;
- Τι θα μου κάνουν; - Μην ανησυχείς. Θα πάνε όλα καλά.
Ηρέμησε, ησυχία...
Τι περιμένεις Mesrine? Τι προσπαθείς να κάνεις εκεί;
Σου δώσαμε 20 λεπτά όχι 40.
Broussard, είσαι τόσο γενναίος ώστε να
έρθεις εδώ χωρίς όπλο και αλεξίσφαιρο γιλέκο;
- Για ποιο λόγο; - Θέλω να ξέρω, αν μπορείς να το κάνεις.
Λοιπόν, θα έρθεις ή φοβάσαι;
Έι! Broussard;
Λοιπόν, εντάξει τότε.
Βλέπεις; ’φησα το γιλέκο κάτω και το όπλο μακριά.
Και εσύ; Έχεις το κουράγιο να έρθεις έξω χωρίς όπλο;
Όπως βλέπεις το κάνω.
Έι, εσύ ο καλλιτέχνης, βγάλε μας μια φωτογραφία μαζί.
Η μεγάλη στιγμή δόξας του επιθεωρητή Broussard!
Αφού επιμένεις.
Δεν αναρωτήθηκες γιατί δεν σε σκότωσα εσένα και τους δικούς σου;
Εμείς οι αστυνομικοί δεν αναρωτιώμαστε, αλλά πράττουμε.
Απλά και μόνο επειδή ήταν η γυναίκα εδώ.
Απλά και μόνο... μόνο ότι ήταν εδώ.
Την επόμενη φορά δεν θα υπάρχει ούτε
γυναίκα ούτε σαμπάνια. Απλά οι δυο μας.
Στην επόμενη συνάντησή μας.
Φυλακή de la Santι Paris, 1973.
Φρουρέ!
- Τι χρειάζεσαι Jacques? - Τι τύπος είναι αυτός ο Pinochet?
- Είναι Χιλιανός σταρτηγός. - Ο στρατηγός στη Χιλή;
Ολόκληρη σελίδα με κάποιον Pinochet και ούτε λέξη για μένα!
- Υπήρχε ένα κτύπημα. - Κτύπημα; Φέρε μου τον δκατυλογράφο.
- Θέλω να γράψω κάτι! - Εντάξει, θα προσπαθήσω.
Πήγαινε!
Pinochet. Pinochet!
Επαρχιακή φυλακή...
"ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΘΑΝΑΤΟΥ" τι νομίζεις ότι είναι;
- Αυτό είναι το βιβλίο μου.
- Αυτό δεν είναι βιβλίο, είναι μια πρόταση θανάτου.
Έχεις δίκη σε 2 μήνες και εκδίδεις ένα
βιβλίο στο οποίο ομολογείς ότι διέπραξες 40 φόνους.
Αυτή τη στιγμή όλοι οι αστυνομική στη Γαλλία, μελετούν το βιβλίο σου.
Μόλις τελειώσουν, θα χρησιμοποιήσουν τα
πάντα από τις σημειώσεις σου εναντίον σου.
- Λοιπόν σ' αυτή την περίπτωση πρέπει να' ναι καθυστερημένοι.
- Τι εννοείς;
- Δεν είναι αλήθεια; - Στο κοινό αρέσει η πλοκή, η δράση...
- Και; - Και δεν νομίζω ότι οι ένορκοι θα πιστέψουν
ότι είμαι τόσο ηλίθιος ώστε να
ομολογήσω κάτι που θα με έστελνε αδιάβαστο.
Και στα μάτια του λαού είμαι αστέρι.
Διασκεδάζεις το πλήθος την αλλά το τρομακρατείς συνάμα.
Και όσο μπορούν να κρατήσουν το φόβο,
με το να μην σε ελευθερώσουν, δεν θα το κάνουν.
Μεσαία τάξη, τι αστεία ειλικρινή λέξη.
Σου επέτρεψαν μια επίσκεψη.
- Μεγάλωσα. - Το βλέπω.
- Δεν μπορώ να το προσέξω. - Δεν είμαι παιδί πια.
- Είσαι πολύ όμορφη. - Ευχαριστώ.
- Και πως είναι...τα αδέρφια σου; - Ο Boris και ο Bruno είναι καλά,
συμπεριφέρονται σαν ηλίθιοι, δεν υπάρχει τίποτα νέο.
- Περίεργο. - Ναι.
- Δεν καβαλούσε το ποδήλατό του με κάτι αλήτες.
- Θες να παίξεις το ρόλο του πατέρα...?
- Δεν ήρθα εδώ για να ακούσω κύρηγμα.
- Εντάξει, απλά να προσέχεις.
- Πότε θα επιστρέψεις σπίτι; - Δεν θα είναι τόσο σύντομα.
Γλυκειά μου λυπάμαι...
μακάρι να σε γνώριζα κάτω από διαφορετικές συνθήκες.
Τουλάχιστον ξέρω που μπορώ να σε βρίσκω πάντα.
Σε πεθύμησα.
Jacques Merine, αρνήσε ακόμα να
επικοινωνήσεις με τον Michele Ardouin?
Είπα ήδη ότι δεν τον ξέρω. Δεν τον ξέρω!
Michel Ardouin σήκω όρθιος ώστε ο
Mesrine να μπορεί να σε δεί καλύτερα.
Σας λέω δεν τον ξέρω. Θα θυμόμουνα αυτή τη μύτη σίγουρα.
Παραδέχεσαι ότι πήρες σαν όμηρο τον δικαστή κατά την απόδρασή σου;
Κρύφτηκα πίσω από τη δικαιοσύνη όπως κάθε πολίτης θα έκανε.
Τι είναι κακό μ' αυτό;
Κανένα, αν η απόδρασή σου δεν αλλάζει σε απαγωγή.
Κύριε, με τα ρούχα από τα 101 δαλματίας,
η απόδραση είναι καθήκον και δικαίωμα του κάθενος,
και η δουλειά επίσης,
και έτσι δεν μιλούσα απλα στον άνεμο,
κυρίες και κύριοι, έχω στο χέρι μου ένα κλειδί. Βλέπετε;
Και ξέρετε τι είδους κλειδί είναι;
Από σύμπτωση είναι ένα κλειδί για τις χειροπέδες μου.
Απλά κοιτάξτε! Και ξέρετε πως κατάφερα να το έχω;
Το αγόρασα απλά από τον φρουρό μου για μισό εκατομύριο παλιά φράνκα.
Κύριοι δημοσιογράφοι, αγαπητοί ένορκοι,
αυτό είναι το σύστημά σας,
το οποίο εσείς και ο εισαγγελέας το υπερασπίζεστε τόσο.
Μας τιμά αυτή η παρουσία. Ο επιθεωρητής Broussard,
ο οποίος κάθετε δίπλα στους δημοσιογράφους.
Επιθεωρητά! Κοιτάτε τον εαυτό σας.
Τελείωσα.
Πείτε μας κύριε Mesrine, για ποιο σκοπό
χρειάζεστε τόσο πολλά όπλα, τα οποία βρήκαμε στο χώρο σας;
Κύριε δικαστά, πως να το εξηγήσω...
Από τότε που ήμουν παιδί,
αυτό το ανεξήγητο αίσθημα της τρωτότητας με ακολουθεί.
Θα πρέπει να με ευχαριστείτε...
Ανάλυσα τους δολοφόνους,
βοήθησα τους αστυνομικούς, έδωσα δουλειά στους γιατρούς στα επείγοντα.
Πριν από μας, είχαμε μια εικόνα ενός καλού άντρα.
Αλλά είναι ένας γκάνστερ, που δεν πληγώνει κανένα,
είναι ακόμα ευγενικός με τα θύματά του...
Όλα αυτά είναι μια προσποίηση μια μάσκα που καλύπτει ένα κτήνος.
Δεν υπάρχουν καλοί γκάνκστερ,
υπάρχουν μόνο γκάνκστερ και τίποτα άλλο...
και πριν από εσένα, υπάρχει άλλος.
Mesrine, αρχίζεις να πυροβολάς χωρίς να σκέφτεσαι,
όταν δείς ότι η κατάσταση φεύγει από τα χέρια σου.
Κυρίες και κύριοι,
αγαπητοί ένορκοι, αποφασίζετε σήμερα για την δικαιοσύνη
και θα φέρετε την απόφαση.
Η κοινωνία που δεν τιμωρεί τους εγκληματίες,
δεν μπορεί να θεωρηθεί δίκαιη.
Λοιπόν είμαι ο δημόσιος κίνδυνος νούμερο 1. Τι;
Όλα αυτά είναι μαλακίες.
Είμαι ο εχθρός της κυβέρνησης,
των τραπεζών, ναι είναι σωστό και ορθό να je pψesnι a vύstinι.
Έκλεψα από αυτός, γι' αυτό δεν με πάνε,
αλλά όταν έκλεβα από τις τράπεζες, δεν ένιωθα ότι καταπατούσα το νόμο.
Έκλεβα από ένα μεγαλύτερο κλέφτη.
Θέλετε να με βάλετε φυλακή,
να πετάξετε το κλειδί και να με ξεχάσετε;
Κάντε το, χώστε με μέσα!
Αλλά να θυμάστε τι είπα, θα τρέξω μακριά. Σας το υπόσχομαι αυτό!
Οι ένορκοι με 8 ψήφους βρήκαν ένοχο και καταδίκασαν...
τον Pierre Vondorin σε 5 χρόνια κάθειρξη.
Τον Michel Grangier σε 7 χρόνια φυλάκιση.
Τον Michel Ardouina σε 10 χρόνια φυλάκιση.
Κατηγόρησαν τον Jacques Mesrine σε
20 χρόνια φυλάκιση με ύψιστη ασφάλεια.
Μάρτης, 1978
- Έχετε φωτιά; - Φυσικά κύριε Jacques.
Ευχαριστώ.
- Γεια, Luc. - Γεια Jacques.
Γεια.
Ιδρώνεις επίτηδες είναι είναι κανονικό αυτό;
Μπορείς τουλάχιστον να μου απαντήσεις, είμαι ο Jacques Mesrine.
Λοιπόν; Τι κάνεις στην αυλή μου;
Εδώ, δεν είναι έθιμο για να μου απαγορεύσεις ότιδήποτε.
Ναι, το πρόσεξα.
- Έχω 3 αποδράσεις στην πλάτη μου. - Και εγώ.
Ίσως...
...θα ήθελα να το δοκιμάσω ακόμα μια φορά.
- Το όνομα μου είναι Franηois Besse. - Το ξέρω.
Control.
Έλεγχος.
- Είναι εντάξει αφεντικό ασημόχαρτο είναι μέσα. - Εντάξει.
Κύριε Jacques, ο δικηγόρος σας είναι εδώ.
- Αφεντικό κρυώνω, θέλω να πάω πίσω στο κελί.
- Σε δυο λεπτά, πρώτα θα πάρουμε τον Jacques πίσω.
2 λεπτά;
Γεια.
- Τι γίνεται; - Είναι για την ιστορία στον Καναδά.
- Δεν έχω τα χειρόγραφά σου. - Τότε ας το κάνουμε σωστά.
Αφεντικό! Αφεντικό!
- Τι θες; - Χρειάζομαι τα χειρόγραφά μου,
τα έδωσα στον γείτονά μου.
- Στον Bess? - Ναι.
Μπορείς να μου κάνεις μια χάρη και να τα
φέρεις εδώ όσο πιο γρήγορα μπορείς σε παρακαλώ.
- Εντάξει. - Ευχαριστώ.
Αν κάποιος θα μάθει για αυτό, δεν θα με βοηθούσε καθόλου.
- Τελείωσα. - Μην ανησυχείς,
μου σώζεις τη ζωή και εγώ δεν θα κατασρέψω τη δική σου.
- Θα κυλήσουν όλα ομαλά; - Κύλησαν ήδη.
Ο Mesrine θέλει τα χειρόγραφά του.
- Εχουμε ένα πρόβλημα. - Κάνε πίσω.
Τι συμβαίνει, γιατί είσαι εδώ;
Έι τι γίνεται εκεί; Και οι 2 μπείτε μέσα, γρήγορα!
- Πιστόλια. - Πιάσε!
- Πάμε, βγάλε τα ρούχα σου! Γρήγορα! Γρήγορα!
- Έι, τι συμβαίνει εκεί;
- Βιάσου! Προχώρα! - Τι συμβαίνει;
- Προχώρα! - Είμαι μαζί σου, είμαι μαζί σου!
Στον τοίχο! Με το πρόσωπο στον τοίχο! Προχωρήστε!
- Σκάσε! - Παιδιά, πάρτε με μαζί σας.
- Σου έσωσα την ζωή. - Προχώρα.! Μπες στο κελί!
Πάμε, πάμε! Μπες στο κελί! Προχώρα!
’κουσε με! Είσαι φυλακισμένος, το κατάλαβες; Φυλακισμένος!
Εδώ, πιάσε!
Εφτά, οκτώ... Βάλε τα χέρια σου το ένα κοντά στο άλλο...
Πάμε, σταμάτα να στραβοκοιτάς!
Πάμε! Πάμε, κάνε ησυχία!
Ούτε λέξη! Προχώρα!
- Έι, εσύ! Κατέβα κάτω! - Γρήγορα! Κινήσου!
Ποιος θέλει να πάει μαζί μας; Πάμε! Κακό δικό σας! - Κινήσου!
Γρήγορα, γρήγορα!
Μην κινείσαι! ’σε το όπλο κάτω!
’φησέ το κάτω!
- Στον τοίχο! Στον τοίχο! Βιάσου! - Πιάσε!
- Βγάλτο! Βγάλτο! - Έγινε!
Δώσε μου τα γάντια!
Francois, εδώ είναι τα γάντια!
- Κάλυψέ μας! - Τι; - Κάλυψε μας!
Όποιος κινηθεί θα τον πυροβολήσω!
Κράτα το σχοινί.
Σταματήτε! Η αστυνομία κατάσχει το αυτοκίνητο. Βγείτε έξω!
- Προχώρα! ’σε το σχοινί, γρήγορα! - Βγες από το αυτοκίνητο.
- Κάντε πίσω παρακαλώ. - Βγες από το αυτοκίνητο!
Βγες έξω!
- Πήδα μέσα! - Chris! - Μπες μέσα, γρήγορα!
Πήδα μέσα!
Πάμε!
Σοκαριστικό τέλος. Η καταδίωξη από το
Κόκκινο στρατιωτικό σώμα απ' όλη την Ιταλία.
τελείωσε με φόνο.
Ο Alda More είναι εκρός.
Ο αρχηγός των Δημοκρατικών Χριστιανών,
πλήρωσε με τη ζωή του
τον φρικτό εκφοβισμό από τους τρομοκράτες.
Αυτό το θέμα μπορούσε να αποφευχθεί.
Ένας ανώνυμος τηλεφωνητής,
πρόσεξε το παρκαρισμένο αυτοκίνητο δίπλα στο αρχηγείο...
των κουμμουνιστών,
όπου μέσα σ' αυτό βρέθηκε το πτώμα ενός άντρα, του Αlda Mora.
- Πού ήσουνα; Μπορούσες να πεις κάτι.
- Jean-Luc, είναι τιμή και χαρά μου,
να σου συστήσω την πριγκήπισσα
Annie και την πριγκήπισσα Christiane.
- Καλό απόγευμα. - Ο ξάδελφός μου ο Jean-Luc,
- όπως βλέπετε είναι οπλισμένος. - Ναι.
Κάτσε δίπλα του και περικύκλωσέ τον με τη γοητεία σου.
Το βλέπεις πόσο πολύ το χρειάζεται;
- Είναι αληθινό; - Πάρε τα χέρια σου από πάνω του!
- Λοιπόν, αρχίζουμε; - Bruno, έλα εδώ μια στιγμή.
Πριγκήπισσά μου, με συγχωρείς μια στιγμή, επιστρέφω αμέσως.
- Τι γίνεται; - Τι πουτάνες είναι αυτές
- Franηois, δεν είναι πουτάνες - Τότε ποιες είναι;
Είναι δύο γοητευτικές μαθήτριες που θέλουν
να περάσουν καλά και θα τις βοηθήσουμε με αυτό.
Πρέπει να σας ενημερώσουμε ότι ο
δημόσιος κίνδυνος νούμερο 1 είναι ελεύθερος.
- Περίμενε. - Για ποιο λόγο;
- Δεν έχουμε χρόνο για αυτό. - Franηois, το σεξουαλικό πάθος...
είναι φυσική ανθρώπινη ανάγκη.
- Δεν είχα κοπέλα για 5 χρόνια...
- Κάνε ότι κάνω, αφιέρωσε τον εαυτό σου στα σπόρ.
...2 άλλοι φυλακισμένοι ξέφυγαν με τον Mesrine,
ο ένας πυροβολήθηκε και ο άλλος κατάφερε να διαφύγει.
Οι φυγάδες είναι οπλισμένοι. Κατάφεραν να προμηθευτούν όπλο,
το οποίο τους βοήθησε να διώξουν
όλους τους μάρτυρες κατά την απόδραση.
- Franηois, μην χαλάς τα σχέδια μου. - Αντε γαμήσου!
Θα φύγουμε. Δεν αρέσει στον φίλο σου η παρουσία μας.
Περίμενε, περίμενε! Γυρίστε σε μένα! Franηois, σκατά, τις φόβησες.
’ναψε την τηλεόραση.
- Μην εμπιστεύεσαι τους δημοσιογράφους, λένε ασυναρτισίες.
- Λέω να πάω μια βόλτα.
Έλα, πάλι; Franηois! Franηois!
- Εσύ ήσουν στην τηλεόραση, σωστά; - Ξέρεις την απάντηση.
- Jacques Mesrine. - Όχι, Merine.
Jacques Merine.
- Χαίρω πολύ. - Jacques Merine, επίσης.
Αστυνομικός επιθεωρητής Vaugier και βοηθός επιθεωρητής Lerio.
- Γεια σας. - Γεια σας.
- Είναι εδώ το αφεντικό σου; - Όχι δεν είναι. Τον καλύπτω σήμερα.
- Είναι πάντα τόσα πολλά άτομα εδώ; - Ήρθατε από το Παρίσι
για να μάθετε πόσα άτομα είναι εδώ; - Χωρίς σχόλια.
- Πείτε μου, πόσοι από σας δουλεύετε εδώ;
- Εδώ, περίπου 10 υπάλληλοι.
- Λοιπόν τι είπα; Δεν είναι και τόσο κακά
- Όχι καθόλου. - Χωρίς αμφιβολία.
- Γιατί είστε εδώ; - Προφανώς ξέρεις,
ότι οι φονιάδες σου, απόδρασαν από τη φυλακή.
’κουσες κανένα κουτσομπολιό για τα σχέδιά τους;
- Είναι για τον Βesse και τον Mesrine.
- Όχι. Και πιστεύεις ότι θα έρθουν εδώ;
Ποτέ δεν ξέρεις με αυτούς τους τύπους.
Να προσέχεις, ειδικά τον πιο κοντό είναι πολύ επικίνδυνος.
- Σίγουρα. - Σίγουρα...
Henry, πρέπει να πηγαίνουμε.
Έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε. Ευχαριστούμε.
Τι να κάνουμε. Θα τα πούμε αργότερα.
Νομίζαμε ότι θα ήταν μόνο 5 από αυτούς,
αλλά έχουν όλη τη στρατολογία εδώ.
Μην κλαψουρίζεις! Ακόμα και αν έχουν
ένα ολόκληρο στρατό θα έκανες σαν κότα.
Τα λέμε.
- Μιλάς για πλαστά χρήματα; - Ναι ακριβώς.
Και ίσως θες να ελέγξεις την ασφάλειά μου.
Αυτό θα ήταν ωραίο.
Έχεις δικαστικό ένταλμα;
Όχι, όχι παρακαλώ. Δικαστικό ένταλμα.
- Δικαστικό ένταλμα. - Ναι.
Έχει δίκαιο. Έχεις ένταλμα επιθεωρητά; Το έχω...
Έχω ένα λαμπρό ένταλμα, ένα μεταλικό.
Πάμε παππού, γέμισε την τσάντα.
Στο χρηματοκιβώτιο, προχώρα! Πάμε, βιάσου! ’νοιξε το χρηματοκιβώτιο!
Μην με κοιτάς, βοήθησέ τον! Βιάσου!
Τρέξε!
Μπές μέσα!
Έλα, ξεκίνα!
Κρατήσου!
Προχώρα!
- Σκατά! - Τι; Γιατί σταμάτησες;
Γαμώτο!
Διμοιρία έτοιμη.
Μόνο το πόδι...
Αρχηγοί της διμοιρίας.
Ετοιμαστείτε για επιχείρηση. Στρίψτε δεξιά!
Δώσε μου την γραβάτα σου.
Μπείτε μέσα!
Κρατήσου.
Ο Jacques Merine μαζί με τον συνεργό του Franηois Besse...
ξέφυγαν από την σκηνή του εγκλήματος με ένα αυτοκίνητο. Κανγκστερς...
- Αρκετά με αυτό,εντάξει;
Έτσι είναι καλύτερα. Αλλάζουμε τα ρούχα...
Τους ευχαριστούμε.
Τι λες αντί για το σχολείο...
να κάναμε ένα ταξίδι με το θείο Franηois και τον θείο Jacques?
με τον μπαμπά και την μαμά επίσης, αν το ήθελαν; Τι;
Θα ψηφίσουμε. Εγώ είμαι μέσα. Franηois, εσύ τι λές;
Αχά, τώρα είμαστε 2. Και ο μπαμπάς; Συμφωνεί και αυτός. Και η μαμά;
και τα παιδιά. Τέλεια, όλοι συμφωνούν.
Ωραία, τέλεια!
Λοιπόν, που πάμε;
- Προσεκτικά... Κρατήσου. - Γαμώτο!
- Έλα εδώ. Πώς σε λένε; - Daniel.
Ξέρεις πως να παμε στο Chafourux?
Μας πας και μας αφήνεις εκεί. Σύμφωνοι;
Δεν μπορώ να σου πω τι θα γίνει αν...
Ωραία.
Μπορούμε να πάμε.
Πάμε, πάμε, πιο γρήγορα!
Συνέχισε να προχωράς, συνέχισε να προχωράς.
Πιο γρήγορα, πιο γρήγορα!
Γεια σας, κυρία. Έλεγχος.
Τι συμβαίνει;
Έλεγχος.
Μπορείτε να ανοίξετε το πίσω μέρος σας παρακαλώ;
- Βάλε το χερούλι πίσω και κλείσε το ραδιόφωνο!
- Παιδιά βάλτε το πίσω.
Θεέ μου, βοήθησέ μας.
Συνέχισε να προχωράς παρακαλώ. Πιο γρήγορα, πήγαινε.
Σταματήστε!
Κυρία μου έχετε παρατηρίσει τίποτα περίεργο;
Θα ελέγξουμε το αυτοκίνητό σας.
Ανοίκτε το πίσω μέρος παρακαλώ.
Εντάξει ευχαριστώ.
Απλά καθήστε εκεί ήσυχα.
Αντίο κυρία.
- Γεια σας κύριε. - Γεια.
- Εχετε παρατηρίσει τίποτα περίεργο στο δρόμο σας; - Όχι.
- Όλα εντάξει παιδιά; - Ναι.
- Πρέπει να ελέγξουμε το αυτοκινητό σας.
- Είμαι στο δρόμο απ' τις 4 π.μ.!
- Πότε θα πιάσετε επιτέλους αυτό τον Mesrine?
- Βγείτε από το αυτοκίνητο.
- Ανοίκτε το πίσω μέρος. - Τι συμβαίνει; Δεν έχω τίποτα εκεί!
- Μην διαφωνείς, πρέπει να ελέγξουμε. - Είπα δεν έχω τίποτα εκεί!
Μπορείτε να πάτε κύριε. Φύγε, φύγε!
Δεν είναι κανείς εδώ.
Daniel, έλα πιο κοντά. Έλα εδώ! Μην φοβάσαι!
Πάρτο είναι δικό σου.
Αμοιβή για την ταλαιπωρία, αλλά κυρίως που ήσουν ήσυχος.
Καταλαμβαίνω, εντάξει.
- Πόσα του έδωσες; - Κάτι ψιλά, κάπου στα 100.
- 100.000 για αυτά τα άθλια ρούχα; Είσαι επιχειρηματίας. - Έλα σταμάτα.
- Είσαι καλός. Πήγαινε. - Ευχαριστώ.
Αντίο.
Οι στρατιώτες μόλς έφτασαν.
- Εδώ είναι. - Είσαι σίγουρος;
Μπρούμε να διασχίσουμε από δω.
Κοίτα. Δώσε μου αυτό το ξύλο. Αμφιβάλλεις;
- Λοιπόν, δεν φαίνεται... - Το βλέπεις αυτό; Κοίτα.
- Δεν είναι σίγουρος. Βλέπεις; - ΟΚ.
Λοιπόν, πάμε.
Βλέπεις; Εδώ είναι ρηχά νέρα, κοίτα και δεν με πίστευες.
Ουπς, είναι λίγο πιο βαθιά εδώ.
Σκατά!
Έρχεσαι;
Εδώ, κρατήσου.
Ωραία, ωραία... Πρόσεχε είναι μια τρύπα!
- Πάρε. Κράτα το! - Τι κάνεις;
- Θα πετάξω τα λεφτά στην άλλη μεριά του ποταμού.
- Κόφτο! Είναι πολύ μακριά!
- Ηρέμησε! Δεν με εμπιστεύεσαι πάλι;
- Μην τα πετάξεις! Μην το κάνεις! Είναι πολύ μακριά!
- Σκατά! - Σταμάτα! Πρόσεχε!
Έλα πίσω Franηois! Franηois!
- Σκατά! - Franηois, έφυγαν μακριά!
- Αυτό ήταν το μερίδιό σου! - Ωραία τότε.
- Τι είναι αυτό εκεί στους θάμνους; Κοίτα Jacques!
- Μια μικρή βάρκα! Αστειεύεσαι.
...και οι έρευνες στην περιοχή συνεχίζονται όλη την νύχτα,
παρά την προσπάθεια των σκυλιών,
των ελικοπτέρων και των ειδικών δυνάμεων,
πρέπει να επιβεβαιώσουμε ότι οι προσπάθειές τους ήταν άκαρπες.
- Γεια. - Γεια. - Γεια.
- Λοιπόν; Θα με κεράσεις ένα ποτό; - Σαμπάνια, την καλύτερη που έχετε.
- Έχετε Crystal? - Ναι, φυσικά.
Δώσε μου το μπουκάλι.
- Πως σε λένε; - Σύλβια.
Και εσένα; Πως σε λένε;
- Jacques! Jacques! Jacques!
- Λοιπόν ποιο είναι το όνομά μου; Ποιο είναι;
- Διάβασα το ωροσκόπιο μου το πρωί. - Και; Τι έλεγε;
Ότι ερωτεύτηκα.
Παρίσι, Ιούλιος 1978.
Λοιπόν, Isabelle? Που είναι το δώρο μου;
- Ευχαριστώ. - Μπορούμε να ξεκινήσουμε;
Να 'σαι γενναία Isabelle, στηρίξου σε μένα.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Επειδή δεν μου αρέσουν οι νόμοι.
Δεν μ' αρέσουν οι νόμοι και δεν θέλω να είμαι
σκλάβος σε ένα ξυπνητήρι ολόκληρη τη ζωή μου.
Δεν θέλω να ονειρεύομαι όλη μου τη ζωή Δεν θέλω πάντα να σκέφτομαι,
πως να δουλέψω μισό χρόνο, ώστε να μπορέσω να αγοράσω κάτι.
- Όχι. Όχι! - Τι περιμένεις απ 'τη ζωή;
- Αναγνώριση; Λεφτά; - Λεφτά, λεφτά! Όλοι σας...
μόνο για αυτά μιλάτε, συνέχεια τα ίδια.
Αλλά εγώ είμαι εντελώς διαφορετικός.
Τι ακριβώς κάνω; Ψάχνω τα λεφτά στους
χώρους που βρίσκονται, δηλαδή στις τράπεζες.
Σχετικά με τα πολτικά, είσαι δεξιός ή αριστερός;
Σε καμιά πλευρά. Πιστεύω ότι τα πολιτικά είναι ένα βρώμικο παιχνίδι,
καλύτερα να κρατάς απόσταση.
Δεν εμπιστεύομαι κανένα πολιτικό.
- Δεν θεωρείς τον εαυτό σου σαν επικύνδυνο άτομο;
- Επικύνδυνο... Και σύμφωνα με σας;
Δεν ξέρω, ίσως να είμαι επικίνδυνος. Δεν ξέρω. Γιατί ρωτάς;
Εξαρτάται από ποιον. Για παράδειγμα δεν παίζω με τους αστυνομικούς...
Τράβηξέ το!
Ωραία φωτογραφία, δημοσίευσέ την!
επικίνδυνος... Μάλλον ναι. Ίσως να είμαι επικίνδυνος.
- Πως θα γεράσεις και πως θα πεθάνεις;
- Να γεράσω. Ειλικρινά, δεν νομίζω ότι θα ζήσω τόσο πολύ.
Μια μέρα θα με πυροβολήσουν μέχρι θανάτου, έτσι βγαίνει νόημα. Φυσικά.
Μετά απ' όλα για κάποιον που ήταν στην φυλακή με ύψιστη ασφάλεια,
δεν υπάρχουν κανόνες.
- Όπως εγώ, ζω χωρίς κανόνες. - Χωρίς κανόνες και χωρίς ελπίδα;
- Κάνεις σχέδια; - Έχω πολλά σχέδια. Σχέδια...
Να κλείσω τη φυλακή με την ψηλή ασφάλεια. Έζησα 5 χρόνια εκεί.
Μπορείς να το φανταστείς;
5 ολόκληρα χρόνια! Θέλω όσοι είναι εκεί να φύγουν!
Εκεί είδα πως σπάζουν τους ανθρώπους, πως τους καταστρέφουν.
Αλλά ο κύριος Minister μας, Alain Perfite δεν τα κατάφερε ακόμα,
είμαι ένας εξαιρετικός σκοπευτής
και μπορώ να σκοτώσω μερικούς δικαστές.
Χρειαζόμαστε στην Γαλλία την συμμορία του Bordeleo;
Χρειαζόμαστε την Κόκκινη ταξιαρχία;
Ας κάνουν στον εαυτό τους μια ερώτηση.
Επειδή θα χρειαστούν να πάνε στους γείτονές τους,
να εκπαιδευτούν με τους Παλαιστίνιους,
θα πάω! Θα χεστούν απάνω τους!
- Θες κάτι να πιεις; Καφέ; - Ευχαρίστως. - Ζάχαρη;
- Jacques Merine. - Ναι - Γράφουν για σένα στο "Match".
Δεν πέρασε ούτε ένας χρόνος.
Το σημερινό μενού, πόδια αρνιού. Σιχάθηκα αυτά τα αγγλικά γεύματα.
"Αν χρειαστεί να μπούμε στους Παλαιστίνιους θα έρθω... "
"αν χρειαστεί, θα αρχίσω μια βια στην Γαλλία που δεν έχουν ξαναδεί".
- Το είπα και θα το κάνω. - "Είμαι ειδικός στις εκρήξεις". Ηλίθιε!
- Επόμενο; - "... μπορώ να σκοτώσω μερικούς δικαστές"
- Τι είδους ασυναρτησία είναι αυτή; - Δεν είναι ασυναρτησία.
- Είναι μια επανάσταση. - Τι; - Μια επανάσταση!
Είμαστε εγκληματίες, όχι επαναστάτες.
Δεν πάμε να καταστρέψουμε το σύστημα.
Βλέπεις γλυκειά μου; Αυτό είναι το τυπικό κλάμα ενός μωρού.
ο Sam είναι κοντός, οι ιδέες του είναι μικρές.
Δεν υπερκτιμώ την δύναμή μου και δεν
αρχίζω βεντέτα ενάντια στην πολιτεία.
- Αυτό είναι! - Ναι, αυτό είναι.
Λοιπόν, δεν θα υπογράψω το περιοδικό σου τότε.
Μπορείς να σκουπίσεις τον κόλο σου μ' αυτό.
- Σε παρακαλώ σταμάτα. Franηois, έλα στο τραπέζι.
- Δεν δουλεύω έτσι .
Απλά ξέρω πως να χρησιμοποιώ τα Μ.Μ.Ε.. Αυτό είναι όλο.
- Πρέπει να μιλήσουμε. - Όποτε θες. Αλλά τώρα έλα στο τραπέζι.
Σε προσκαλώ στο τραπέζι του κατηγορούμενου.
έχω ένα τέλειο σχέδιο. Θα απαγάγουμε ένα εκατομμυριούχο.
- Τι θα κάνουμε; - Τι ερώτηση είναι αυτή; Σκέψου το.
Σου λέω, αυτός που θα επιλέξω θα είναι μια χοντρή γάτα.
Το μεγάλο κλάσιμο οδηγεί τους
ανθρώπους να ζούν σε τρύπες κουνελιών.
Είναι σοβαρό, μπορείς να με εμπιστευτείς.
Και τότε... Ξέρεις τι θα κάνουμε τότε;
Θα αγοράσουμε μπαζούκας και θα επιτεθούμε στη φυλακή.
’κου Jacques, να επιτεθούμε στη φυλακή, ξανά γιατί όχι...
- Και τότε; Σε τι άλλο θες να με τραβήξεις; -Στο τέλος...
- Εξάλλου δεν πρόκειτε να σταματήσεις ποτέ.
Θες να καταστρέψεις αυτό το σύστημα σε
αντίθεση με μένα που θέλω να κερδίσω από αυτό.
Απλά είσαι ηλίθιος, δεν καταλαμβαίνεις τις συνέπειες.
- Ηλίθιος;
- Ηλίθιος. - Τι είναι αυτό το ηλίθιος; Δεν σε καταλαμβαίνω.
Sarthe, Ιούνιος 1979.
- Γεια, πως είσαι; Είναι ο κύριος Leliιvre σπίτι;
- Είμαι ο γιος του. Και εσείς είστε;
Ο επιθεωρητής Vaugier, αστυνομία. Μπορούμε να περάσουμε;
- Τι συμβαίνει; - Έχετε κάποια σπίτια για ενοικίαση;
Θα θέλαμε να μιλήσουμε για αυτά.
Περιμένετε.
Ευχαριστώ.
Δύο αστυνομικοί είναι εδώ και θέλουν να σου μιλήσουν.
- Πως μπορώ να σας βοηθήσω κύριοι; - Δεχτήκαμε κάποιο παράπονο...
από κάποιους ενοικιαστές σας,
που ισχυρίζονται ότι ζουν σε άσχημες συνθήκες.
Σας ζητούμε να έρθετε μαζί μας στο αστυνομικό τμήμα.
- Δεν μπορούμε να το κανονίσουμε εδώ;
- Σας παρακαλώ, πως θα φαινόταν αυτό.
Λοιπόν σ' αυτή την περίπτωση πάμε. Ελπίζω να μην κρατήσει πολύ.
- Πες στον Charlie, να ετοιμάσει το αυτοκίνητο...
- Δεν είναι απαραίτητο, έχουμε αυτοκίνητο.
- Θα σας φέρουμε πίσω. - Υπέροχα, πάμε τότε.
Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Από δω και μπρος είστε στα χέρια του
Παλαιστινιακού Οργανισμού Απελευθέρωσης.
Τι; Παλαιστινιακού; Και πως συνδέομαι εγώ με αυτό;
Ενοικιάζουμε διαμερίσματα στο Παρίσι και δεν είμαι εβραίος.
Ποια η διαφορά;
- Θα με πληρώσεις. Είμαι ο Jacques Mesrine. - Mesrine; - Σωστά.
Πόσο θα μείνω εδώ;
Από σενα εξαρτάται.
Αν βάλεις βαθιά το χέρι στην τσέπη μπορείς να πας σπίτι.
- Πόσα χρειάζεστε; - 10 εκατομμύρια σε μετρητά.
- 10 εκατομμύρια; - Ναι.
Τι είναι... 10 εκατομμύρια είναι πολλά.
Θα σας απογοητεύσω, αλλά είμαι 82 χρονών. Προτιμώ να πεθάνω.
- Τότε δώσε μας 8. - Όχι. - Δεν καταλαμβαίνω. - Όχι.
Νομίζεις ότι είμαστε βλάκες παλιόγερο;
- 7 και πέρνουμε ξεχωριστούς δρόμους για καλό! - Όχι!
- Πόσα μπορείς να με πληρώσεις τότε, παλιοτσιγγούνη;
- Έξι... σε τέσσερις δόσεις.
Αχα, σε τέσσερις δόσεις; Σε τέσσερις!
Λοιπόν, θα πληρώσεις σε 3 δόσεις
και αν προσπαθήσεις να με ξεγελάσεις,
θα σου φυτέψω μια σφαίρα! Κατάλαβες; - Ναι.
- Το κατάλαβες; - Ναι.
Σωστή λέξη από ένα υπάκουο γέρο άντρα.
Υπέρχοα, πολύ καλό κονιάκ. Δεν διαφέρουμε κύριε Mesrine.
Και στους δύο αρέοσυν τα καλά πράγματα και για να τα πάρουμε,
πρέπει να κλέψουμε από ανθρώπους που δουλεύουν σκληρά. Και γιατί όχι;
Τι λες; Δεν έχουμε τίποτα κοινό.
Είσαι ένας εκμεταλλευτής και εγώ είμαι επαναστάτης.
Δεν είναι το ίδιο πράγμα.
- Κύριε Mesrine, ποια είναι η διαφορά μεταξύ κάποιου επαναστάτη και ενός γκάνκστερ;
- Τι είναι, γρίφος;
Ο επαναστάτης θα μου έχωνε ήδη μια σφαίρα στο
κεφάλι και θα άφηνε το πτώμα μου σε ένα αυτοκίνητο,
όπου στο μεταξύ ο γκάνστερ χρειάζεται λύτρα,
θέλει τα λεφτά για να με αφήσει ελεύθερο.
Θα το κάνεις και εσύ;
Ξέχασες την τρίτη επιλογή.
Θα πάρω τα λεφτά σου, θα σου χώσω μια σφαίρα
στο κεφάλι και θα σε βάλω σε ένα πορτμπαγκάζ.
- Τι λες για αυτό;
- Σ' αυτή την περίπτωση, ότι έγραψαν για σένα στις εφημερίδες,
ότι ο Mesrine είναι ένας έντιμος γκάνστερ,
στέκει πίσω από το λόγο του, είναι όλα βλακείες.
- Jacques, κοίτα! ... ο συνεργός του καταζητούμενουJacques Mesrine,
είναι ο Franηois Besse,
με τον οποίο απέδρασε από την φυλακή στο De la Santι.
Mesrine...
Μετά από μερικούς μήνες,
ο Besse έγινε συνεργός με τον δημόσιο κίνδυνο νούμερο 1.
Η βελγική αστυνομία συνέλαβε τον Bessa και τους τρεις συνεργούς του,
λίγο έξω από τις Βρυξέλλες,
σε συνεργασία με την
αντιτρομοκρατική γαλλική υπηρεσία.
Βέλγικη αστυνομία... - Μόνο ο μεγαλύτερος ηλίθιος...
θα μπορούσε να πιαστεί από τους βέλγους αστυνομικούς.
Όπως τον ξέρουμε δεν θα μείνει εκεί για πολύ.
Η τελειότητά σου, σε προσκαλώ στο τραπέζι.
- Για τώρα είναι ήρεμα, τίποτα δεν γίνεται. - Ρίξε μια ματιά.
- Κολλήσαμε εδώ. Πότε θα πάμε να πάρουμε τα λεφτά;
- ’στον να περιμένει. Είνα καλύτερα να περιμένει...
- Περίμενε, κάποιος σταμάτησε,
δίπλα από το αυτοκίνητο του Lefebvre. Για να δω.
Μαλάκα, το είδα.
Είναι αστυνομικοί, καθάρματα.
Ας ελέγξουμε την σκληρότητα των γυαλιών της.
Λοιπόν έφερες τους αστυνομικούς; Πάρε!
Ήθελες να με γαμήσεις! Απλά περίμενε.
Ας χωρίσουμε. Προχώρα!
Ο σκατόγερος μας πρόδωσε, μίλησε στους μπάτσους!
Το ορκίζομαι, δε θα ξανασυμβεί.
Είναι στο ενδιαφέρον σου, εμπιστέψου με.
Έχω δυο καλά νέα.
Το πρώτο: Ο γέρος παππούς μπορεί να πάει πίσω
στο σπίτι του εξαιτίας του διάσημου γιου του...
πλήρωσε την πρώτη δόση των λύτρων. Και το δεύτερο νέο... κοίτα...
Περίμενε! Θα τραβήξω μια φωτογραφία σου.
"BESSE: ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΤΥΛ ΤΟΥ MESRINE"
Πες τυρί. Ένα, δύο, τρία... Τυρί.
Έγινε.
Πάρε!
Η ζωή είναι ωραία και γεμάτη εκπλήξεις.
Γεια σας. Καλωσήρθατε.
- Αν μου επιτρέπετε θέλω να σας δείξω... - Σταμάτα, θα το πάρω αυτό.
- Θα φέρω το κλειδί αμέσως. - Βιάσου!
...λα λα λα, δεν με νοιάζει.
Προχώρα!
Που είναι οι μπάτσοι;
Και εδώ που είμαστε.
Δοκίμασε αυτό.
Πόσο κάνει;
- Τα παρατάω. - Συλλαμβάνεσαι.
Σ' αρέσει;
Πάρτο.
Πέρσι, τον Μάη του 1979,
όταν ο Mesrine καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλάκισης,
το μόνο που είχε στο μυαλό του ήταν να το πως να αποδράσει,
επειδή πάντα χρειάζεται...
να τραβήξει την προσοχή πάνω του και να
επιβεβαιώσει την φήμη του δημόσιου κίνδυνου νούμερο 1".
Παρίσι, Αύγυστος 1979.
Charly!
Charly Bauer, αόρατε άνθρωπε.
- Δεν είναι εύκολο να σε βρω.
- Ξέρεις, έχω πολύ λίγο χρόνο, Jacques.
Οργανισμοί, σύντροφοι στους οποίους δίνω αναφορά...
Το ξέχασα εντελώς, θέλω να ευχαριστήσω τους συντρόφους σου...
Κάτι να πιω, να φάω, να βγω έξω. Είναι αλήθεια;
- Νομίζεις, ότι θα καταστρέψεις το σύστημα μόνος σου;
Όχι, δεν το νομίζω. Το ξέρω. Ξέρω τι κάνω.
Έχεις διαβάσει τις εφημερίδες; Και το βιβλίο μου;
- Έχεις διαβάσει το βιβλίο μου; - Κάποια μέρη, και δεν μου άρεσε,
επειδή δεν υπάρχει κάτι στο οποίο να σχετίζομαι.
ούτε για το τι παλεύω...
Στο λέω ευθέως,
αν γνωριζόμασταν στον πόλεμο στην Αλγερία, θα πολεμούσαμε εναντίον.
- Το ξέρω αυτό και θα σε σκότωνα. - Μην κάνεις λάθος,
επειδή εσύ και εγώ δεν έχουμε τίποτα...
εντάξει... πρέπει να πάω σπίτι, στην οικογένεια μου.
- Μην χάνεσαι. - Ναι.
- Αν χρειαστείς κάτι μην ντραπείς. - Θα γίνει σύντομα φίλε.
Τι είδους κινήσεις είναι αυτές; Τι; Που είναι οι τρόποι σου;
- Ποιοι τρόποι; - Κουνάς τον κόλο σου μπροστά στο φίλο μου.
- Τι να σου πω. Είσαι μια φτηνή πόρνη. - Τι είναι αυτό;
- Να σου θυμήσω από που σ' αγόρασα;
- Μ' αγόρασες; Κανείς δεν με αγόρασε ποτέ!
- Ο όποιοσδήποτε με λίγα παραπάνω λεφτά.
- Είπα κανείς δεν πλήρωσε για μένα!
Δεν με αγόρασε κανείς! Αν με εκτιμούσες έστω και λίγο,
δεν θα μιλούσες με αυτό τον τρόπο. - Μιλάς για σεβασμό; Έλα εδώ!
Θα μιλήσεις εσύ για σεβασμό;
Και την ίδια στιγμή κάνεις σαν φτηνή πόρνη μπροστά στο φίλο μου!
- Ποιο φίλο; - Σκάσε! ’κουσέ με.
Ήταν στη φυλακή μαζί μου. Στη φυλακή! Και αρκετά.
Ο Franηois ήταν φίλος σου, αλλά πάντα πρέπει να
έχεις την τελευταία λέξη, για αυτό είσαι πάντα μόνος!
Έτσι θα καταλήξεις... εντελώς μόνος!
- Γιατί; Θες να με αφήσεις; - Τι λες;
- Sylvia, δεν με αγαπάς πλέον; - ’σε με ήσυχη.
- Δεν με αγαπάς πλέον; - Θέλω να φύγετε. Να φύγετε.
- Θα φύγουμε γλυκειά μου. - Πάντα λες ψέματα. - Όχι.
Δεν θα πάτε πουθενά, θα σε σκοτώσουν. Θα σκοτωθείς.
- Όχι, κανένας δε θα πεθάνει.
- Υποσχέσου το. Υποσχέσου το! - Το υπόσχομαι, κανείς δε θα πεθάνει.
- Charly. - Γεια.
Γεια σου μικρέ. Μικρέ μου άντρα.
Είσαι το αντράκι μου.
Όχι, αυτή δεν είναι η μητέρα σου. Αγαπημένη, πρόσεχε τους επισκέπτες.
Χάλια συνθήκες, και την ίδια στιγμή μια προσπάθεια για να ξεφύγεις,
σε κάνει ρεζίλι.
Αυτό είναι αλήθεια. Σε κλείδωσαν ώστε να
μπορέσουν να φτιάξουν ένα κτήνος σου, που είναι νεκρό.
Πρέπει να τελειώσουμε αυτό το συγκρατημένο, άγριο σύστημα,
που η παρουσία του βασίζεται στις δίκες.
Γνωρίζεις ότι, αυτή η γκιλοντίνα που
συγκρίνεται με την φυλακή με την ύψιστη ασφάλεια...
είναι σαν αμνηστεία;
1) Τίναξε τη φυλακή 2) Ελευθέρωσε τους κρατούμενους
3) κτίζει ένα στρατό μαζί.
Θεςνα γαμήσεις το σύστημα; Tότε είσαι μόνο ένας πορτοφολάς.
- Η ανάγκη να κλέβεις από τράπεζες και όχι...
- Οι τράπεζες πάντα θα έχουν.
Τι κάνεις τα λεφτά μετά τις ληστείες;
Αγοράζεις ακριβά κοσμήματα για το κορίτσι σου και αυτοκίνητα για σένα.
Στην πραγματικότητα δεν πολεμάς το σύστημα, αλλά το στηρίζεις.
- Απόδρασα από τη φυλακή πολλές φορές. - Πόσες φορές σε έπιασαν;
- Το έχεις σκεφτεί αυτό; - Δεν θα με ξαναπιάσουν.
Πρέπει να με σκοτώσουν. Δεν έχουν άλλη επιλογή.
Αλλιώς θα πεθάνω από φυσικό θάνατο.
Γλυκειά μου! Που πηγαίνεις;
- Για κοίτα. - Δεν μπορώ να μιλήσω μπροστά της.
Θα μου κόψει τα αρχίδια.
- Τι κάνεις - Θέλω να διώξω τον καπνό.
- Είναι κακό για την υγεία σου.
- Κόφτο! Νομίζεις ότι θα πεθάνεις απ' τα τσιγάρα;
Ποτέ δεν ξέρεις.
- Πες μου είσαι ευτυχισμένος. - Θέλω να φύγω μακρυά από δω.
Θα μείνουμε για λίγο και μετά θα φύγουμε από τη χώρα.
Μην ανησυχείς, αν μείνουμε μαζί, δεν θα μας συμβεί τίποτα.
Θα αγαπάμε ο ένας τον άλλο για πάντα.
Είσαι ο θησαυρός μου.
- Σ' αγαπώ. - Και εγώ σ' αγαπώ.
Αυτός είναι ο Charly.
- Ξέρεις τον Dallier? Jacques Dallier? - Φασιστικός δημοσιογράφος.
Κομμένοι δημοσιογράφοι,
που δουλεύουν σε υπουργικές εφημερίδες...
Διάβασέ το. Διάβασε! Διάβασέ το δυνατά!
- "Mesrine, ένας γκάνστερ, χωρίς ίχνος τιμής". - Γράφει για μένα!
"Ο τύπος που δεν μένει πίσω απ' τα
λόγια του και πουλά τους φίλους του". Μαλάκα!
Τι σκοπεύεις να κάνεις;
Πάμε.
Στο αυτοκίνητο! Μπες στο αυτοκίνητο!
Charly!
Μίλησέ μου, οι εφημερίδες σας "Minute" είναι οι
μόνες για τους φυλακισμένους με ειδικό πολίτευμα;
Η "Minute" είναι πολύ υπερβολική. Όσο πιο σύντομα
πάρω τα λεφτά για τη συνέτευξη, θα πάω να ζήσω σε ένα νησί.
Σε νησί; Και γιατί όχι σε μια γαλλική επαρχία;
Γαλλική; Ίσως όταν η Γαλλία ήταν περίφανη και είχε με σεβασμό...
Αλλά τότε, το 40 παραδώθηκε στο Χιτλερ
και 20 χρόνια μετά στην δυνατή Αφρική και στους ’ραβες επίσης.
- Πιστεύεις ότι η Αλγερία δεν ανήκει στους αλγερινούς;
- Και η Αμερική ανήκε στους ινδούς;
Ποιος κάνει δυνατή την χώρα, οι άγριοι ή ο λευκός άντρας;
- Ήσουν ασυνομικός. Τι πιστεύεις για αυτούς;
- Είναι ηλίθιοι, ένα μάτσο καθάρματα.
Πρέπει να δεις πως κινείτε αργά γύρω σου,
μεγάλε Jacques εδώ, Mesrine εκεί,
αψηφώντας του.
Το Οκτώρη του 1961 η αστυνομία, ήταν πολύ διαφορετική.
Ηξερε πως να χειριστεί τους εγκληματίες.
Μα τότε είχαν τον γέρο Papσn. Ήταν δυναμικός διευθυντής.
Αν ήμουν εσύ θα κανόνιζα τον Broussard.
Κανονίζει κάτι με την κόρη σου.
- Αυτό είναι αλήθεια. Και τι σχεδιάζουν για μένα;
- Θέλουν να σε σκοτώσουν.
Είμαι σίφουρος για αυτό.
- Θες λίγο; - Όχι.
Το καλασνικοφ είναι καλό όπλο.
- Dallier! - Πήγαινε.
Πάρε.
Πήγαινε!
Απο δω.
Πήγαινε, συνέχεισε να προχωράς! Γρήγορα! Προχώρα!
Αρχίζουμε τη συνέντευξη;
Θα μιλήσω στον Jacques Mesrine που
είναι έτοιμος να απαντήσει τις ερωτήσεις μου.
- Είστε ο Jacques Mesrine? - Ίσως και να 'μαι.
Λοιπόν, είστε ο Jacques Mesrine.
Δεν ξέρω τι σου είπαν, αλλά φαίνεσαι νευρικός.
- Φοβάσαι κάτι; - Αυτό μόνο εσύ το βλέπεις.
Δεν βολεύεσαι.
- Είμαι σοκαρισμένος. - Γιατί είσαι σοκαρισμένος;
Μετά από όλα αυτά ήρθες να κάνεις συνέντευξη μαζί μου.
Έχεις απαγάγει τον κύριο Lelievre?
- Κατέβασε το μικρόφωνο.
- Τι είναι αυτό; - Σου είπα να κατεβάσεις το μικρόφωνο!
Βγάλε τα ρούχα σου! Θες τη συνέντευξη; Θα την κάνουμε τώρα.
Αλλά πρώτα πρέπει να σε δούμε. Πάμε, βγάλτα! Βγάλτα όλα!
Λοιπόν, βλέπουμε ότι ήρθες εδώ για μια συνέντευξη.
Βγάλτα! Θα μπορούσαν νομίζουν ότι ανήκεις σε μας, αλλά δεν ανήκεις.
- Πάντα χρειάζεσαι υλικό, σωστά; - Τι εννοείς;
Και τότε βάζουμε τις χειροπέδες.
- Και τώρα αγαπητή μου... θα παίξουμε.
- Χέρια! Τα χέρια πίσω από την πλάτη σου!
- Mesrine, είμαστε... - Σκασμός! Μιλάω τώρα!
- ’κουσέ με... - Σκασμός!
Θα σου εξηγήσω το τί θα κάνουμε τώρα.
ο Dallier δεν θα κάνει τη συνέντευξη...
...αλλά ο Jacques Mesrine θα κάνει τις ερωτήσεις.
- Περίμενε, μην το κάνεις!
Jacques Dallier. Σωστά, Dallier.
Αυτό είναι το όνομα αυτής της μαλακίας!
- Για ποιον δουλεύεις; Σε ποιες φτηνές εφμερίδες; - Στην "Minute".
- Τι;
- Στην "Minute". - Α ναι, στην "Minute", την εφημερίδα των φασίστων.
Εσύ το έγραψες αυτό;
Έγραψες ένα άρθρο για μένα; Είναι το άρθρο σου σωστά;
- Δεν είναι δικό μου το άρθρο. - Σε συμβουλεύω να μην μου λές ψέματα.
Εσύ ήσουν! Εσύ έγραψες το άρθρο!
Τι; Εσύ έγραψες ότι δεν είμαι ειλικρινής στους φίλους μου!
Δεν εξηγούμε στους φίλους μου έτσι. Με δυσφήμισες!
Ο φίλος μου είναι εδώ. Ρώτησέ τον αν είμαι έντιμος άντρας!
Αν είμαι έντιμος!
Δημοσιογράφοι, ποιος μίλησε κακά για μένα,
θα του σπάσω το σβέρκο! Θα το σπάσω!
Θα σας δείξω τι έκανα στην Αλγερία. Κοίτα! Πέθανες, μαλάκα!!
Αρκετά. Σταμάτα! Μην γίνεσαι φασίστας όπως αυτόν!
Σταμάτα! Αν το θες, πυροβόλησέ τον και ας το τελειώσουμε αυτό.
Έχεις δίκαιο.
Δεν είναι απαραίτητο! Κάναμε ήδη τόση πολλή φασαρία.
Τέλοσπάντων είναι πεθαμένος.
- Διάβασες τις εφημερίδες; - Γιατί;
- Νομίζω ότι ο μαλάκας ο Dallier είναι ζωντανός. Θα το πίστευες;
- Είναι ζωντανός; Και; Ακόμα καλύτερα.
Καλύτερα; Που είναι το καλύτερα;
Είναι καταστροφή! Σου είπα να μην στείλεις τη φωτογραφία.
Ακόμα και οι δημοσιογράφοι, οι ακόλουθοί σου σοκαρίστηκαν!
Δεν ήταν καν δημοσιογράφος, ήταν ένας συνηθησμένος καταδότης.
Κρίνε όπως θέλεις. Νευρίασες τους
δημοσιογράφους! Επιτέθηκες σε ένα από αυτούς!
- Ω, σε ένα από αυτούς. Και; Σε ένα. - Διάβασε τι γραφει ο τύπος.
Από δω και πέρα, φίλε μου, κράτα τις επιπτώσεις για τον εαυτό σου.
Γεια σου αγάπη μου. Αν ακούς αυτή την κασέτα μικρή μου Sylvia,
δεν θα είμαι εδώ.
Είναι μόνο η φωνή μου, για να την κρατήσεις ως ανάμνηση.
Έτσι είναι μωρό μου, ο άντρας σου είναι νεκρός.
Πυροβολήθηκε από τους αστυνομικούς.
Ξέρεις μικρή, ο άντρας που επέλεξε τη ζωή του πολέμου,
των ληστειών,
δεν πέθανε από φυσικό θάνατο.
Στο τέλος, δεν είναι σημαντικό αν
πέθανα μόνος ή από πυρά αστυνομικών.
Ο θάνατός μου είναι σαν μια ανούσια καταστροφλη αεροπλάνου,
ή μια άτυχη σύμπτωση.
Ξέρεις, ο θάνατος δεν υπάρχει καν.
Ο θάνατος δεν σημαίνει τίποτα για
κάποιον που ήξερε το πως να ζήσει.
Μπορώ να πω ότι δεν σπατάλησα τη ζωή μου.
Η αγάπη για το νόμο δεν πέτυχε, αλλά είχα άλλη αγάπη...
...μια αγάπη για γυναίκα, για σένα.
Έγινα γκάνστερ. Αυτή ήταν η επιλογή μου.
Επέλεξα τέτοια ζωή, εύκολη, εγκληματική,
τα θύματά μου ήταν πάντα πλούσιοι.
Μετά το θάνατο, δεν θα είμαι ένοχος πλέον,
επειδή θα πληρώσω για όλα.
Είναι περίεργο, ο κόσμος σε νομίζει για ήρωα.
αλλά ειλικρινά,
στον κόσμο των γκάνστερς, οι ήρωες δεν υπάρχουν.
Σ' αυτό τον κόσμο υπάρχουν μόνο
άνθρωποι που ζουν εκτός του νόμου.
Θα πέθενα με ένα όπλο στο χέρι μου,
ακόμα και αν δεν μπορούσα να το χρησιμοποιήσω.
Δεν μπορώ να το γνωρίζω αυτό, αλλά ξέρω πψς...
Αν ακούς αυτή την κασέτα,
είμαι σε ένα κελί που δεν μπορώ να δραπετεύσω.
2 Νοεμβρίου, 1979.
Οι εφημερίδες σου Ρόμπερτ.
Ο Barre ξεπληρώνει το τελευταίο του δάνειο στον Robert Boulin
Για μια ακόμα φορά είναι γεμάτοι με βλακίες...
Ξεχασέ το.
Έρχονται έξω! Έρχονται έξω!
Μια γυναίκα βγήκε έξω... με ένα σκύλο.
Περπατά στο Billiar. Κατευθύνεται στο Monceni.
Θα εμφανιστεί σε τρια δευτερόλεπτα.
Αυτή είναι η Dom. Τι κάνει;
Κοιτάζει τριγύρω.
Ένας άντρας βγαίνει από το κτίριο. Κοιτάζει τριγύρω.
Έρχεται πιο κοντά... Είναι στο.
- Τι κάνει; - Κατευθύνεται στο Moncen.
Απομακρύνεται από μένα. Έρχεται προς εσένα.
Ναι, τον βλέπω, είναι στο Billiar.
Τον έχασα!
Gιgι, τον βλέπεις;
επαναλαμβάνω, δεν ξέρω που πήγε.
Γαμώτο!
Τον βλέπω. Περπατά αργά αλλά δεν σταματά.
Σκατά! Τι θα κάνω αν με βρεί εδώ; Αφεντικό τι να κάνω;
Ηρέμηση Gιgι, δεν θα προσέξει τίποτα. - Έρχεται, έρχεται
Κοιτάζει στο πορτμπακάζ. Έρχεται πιο κοντά!
Αυτό είναι όλο. Το κλείνω!
Gιgι.
Gιgι!
- Δεν τους βλέπω. - Τι εννοείς δεν τους βλέπεις;
Ήταν δίπλα μου αλλά τους έχασα. Τους βλέπεις; Δεν τους βλέπω.
Ωραία, ηρέμησε.
Δεν βλέπω κανένα... Απλά εμφανίστηκαν!
Βλάκα!
Βλέπω τον Mesrine! Είναι με το κορίτσι του στην BMW του.
83CSG75. Επαναλαμβάνω...
Gιgι, έρχεται προς τα εσένα.
Ελήφθη. Η BMW έρχεται προς τα εμένα.
Σταμάτησε.
Βγήκαν και οι δυο από το αυτοκίνητο, αυτή πρώτη.
Μπήκε στο κτίριο. Αυτός βγήκε από το αυτοκίνητο.
He's walking towards me. - Calm, keep calm.
Έρχεται προς εμένα. Έρχεται προς εμένα! Τι να κάνω;
Μίλα Gιgι! Με λαμβάνεις;
Gιgι!
Έσκυψε προς εμένα. Παρολίγο να τα κάνω πάνω μου. Σκατά!
Βάζει πράγματα στο πορτμπαγκάζ.
Αυτή μπήκε στο αυτοκίνητο πάλι.
- Έρχονται προς εσένα. - Τους βλέπω.
Πηγαίνουμε προς το Monceni.
- Σε λίγες μέρες θα παώ στο Μιλάνο να δω τον Charly.
- Στο Μιλάνο; Γιατί;
- Πρέπει. - Γιατί;
Θέλει να μου συστήσει κάτι φίλους του από την Κόκκινη Ταξιαρχία.
- Θα με πάρεις μαζί σου; Δεν μπορώ. Ίσως την επόμενη φορά.
Η BMW με προσπέρασε. Πάει με μέτρια ταχύτητα.
- Μην στεναχωριέσαι. Μπορείς να επιπλώσεις το διαμέρισμά μας, καθώς θα λείπω.
- Όχι χωρίς εσένα.
- Ο ύποπτος είναι 3 αυτοκίνητα από μένα.
- Όλα τα οχήματα: Μετακινηθείτε στο Porte de Clignancourt.
Θα επιστρέψω σύντομα.
Αυτή είναι η Dom. Θα πάμε στο Cornenau.
- Μ' αγαπάς; - Φυσικά.
Ο ύποπτος πήγε στο πράσινο φανάρι.
Προς όλες τις μονάδες: Η επιχείρηση άρχισεd!
Αυτός είναι ο Gιgι. Μετακομίζω στο Clignancourt.
Σκατά!
Ήξερες ότι γεννήθηκα μισό μίλι από εκεί;
Η BMW φτάνει στην πλατεία.
Σκατά!
Προχωρήστε, προχωρήστε.
Βγές έξω! Βγές έξω! Είπα βγες έξω! Κατάλαβες;
Πάμε! Πάμε γρήγορα! Πέσε στο πάτωμα! Στο πάτωμα!
- Μείνε κάτω! Μην κινήσε! Σταμάτα να στραβοκοιτάς!
- Σκότωσες τον σκύλο μου!
Κράτα την. Κράτα την! Σταμάτα να κοιτάς!
Ο σκύλος είναι εδώ. Πάρτον στον κτηνίατρο.
Δέστον εκεί.
Που πήγε το φορτηγό;
Τελείωσε. Πέθανε.